متن آلبوم دل مجنون همراه رديف ها و مشخصات

  دل مجنون

 

داریوش پیر نیاکان :سه تار

 

جمشید عندلیبی : نی

 

مرتضی اعیان : تنبک

A

 

۱      ای پــيك پـي خجسته كه داري نشان دوست

 

                                        با مـا مگو بجز سخن دل نشان دوست     در آمد بيات ترك

 

 

۲      حال از دهان دوست شنيدن چـه خوش بود

 

                                         يـا از دهان آنكه شنيد از دهان دوست     در آمد بيات ترك

 

 

۳      اي يـــار آشنــا ، عَـــلم كاروان كـجاست؟

 

                                         تــا سر نهيــم بـر قدم ســاربان دوست     جامه دران

 

 

ـــ      گـــر زر فــداي دوست كننــد اهل روزگار

 

                                          ما سر فداي پاي رسالت رسان دوست      ــــ

 

 

۸،۴    دردا و حسرتا ! كه عنانم ز دسـت رفت                                          ۴. داد

 

                                          دستم نمي رسد كه بگيرم عنان دوست  

                                              ۸.قرچه ،رضوي فرود به دلكش، برگشت به ترك

 

 

۵      رنجور عشق دوست چنانم كه هر كه ديد

 

                                          رحمــت كند ، مگر دل نا مهربان دوست        فيلي

 

 

۶       گــر دوست بنــده را بكـشد يــا بپـــرورد 

 

                                           تسليـم از آن بنده و فرمان از آن دوست       دلكش

 

 

ـــ       گــر آستيـن دوست بيـفـتد بـه دست من

 

                                            چندان كه زنده ام سرِ من و آستان دوست       ــــ

 

 

۷      بي حسرت از جهان نرود هيچ كس به درد

 

                                            الا شهيــد عشـق بـه تيـر از كمـان دوست       قرچه

 

 

۹      بــعد از تــو هيــچ در دل ســعدي گذر نكرد

 

                                      وان كيست در جهان كه بگيرد مكان دوست      در آمد بيات ترك

 

                                                                   { سعدی-دیوان اشعار-غزلیات}   

           

B

 

۱      نـــفس بـــر آمــد و كـــام از تـو بــر نـمي آيد

 

                                  فـــغان كـــه بـخت من از خواب در نمي آيد     در آمد افشاري

 

 

۲      صبــا بـه چــشم مـن انداخت خاكي از كويش

 

                                    كـــه آب زنــــدگــي ام در نــــظــر نـــمي آيد     جامه دران

 

 

ـــ      قــــد بـــلـنــد تـــرا تــا بـه بـــر نـــمي گـيــرم

 

                                      درخــــت كــام و مـــرادم بـــه بــر نــمي آيد      ــــ

 

 

۳      مــگر بـــه روي دل آراي يــار مــا ور نـــي

 

                                       بــــه هيـــــج وجـــه دگـــر كـــار بر نمي آيد      داد

 

 

۴      مــقيم زلـف تـو شد دل كه خوش سـوا ديدي

 

                                        وز آن غـــريــب بـــلا كـــش خبـــر نـمي آيد     عراق

 

 

ـــ      ز شـسـت صـــدق گشـــادم هــزار تيــر دعا

 

                                         ولـــي چــه ســـود ، يــكي كـــارگـر نـمي آيد      ــــ

 

 

۵      بَســــم حـــكايت دل هسـت بـــا نسيــم سحر

 

                                         ولــــي بــه بــخت مــن امشـب سحر نمي آيد     عراق

 

 

۶      در اين خيال به سر شد زمان عمر و هنوز

 

                                          بــــلاي زلــــف سـيــــاهـت بــه سـر نمي آيد     حزين

 

 

۷      ز بـس كـه شد دل حافظ رميده از همه كس

 

                                           كـنــــون ز حلــــقه ي زلفــت بـه در نمي آيد     جامه دران

 

                                                                                  {حافظ-غزلیات}

 

منبع:كتاب هزار گلخانه آواز،وبلاگ برسي آواز استاد شجريان

متن آلبوم یاد ایام همراه با ردیفها و مشخصات کامل

 

ياد ايام

 

اجراي آلبوم ياد ايام در سال 1371 و انتشار آن در سال 1374 صورت گرفت.همنوازان اين آلبوم استاد داريوش پيرنياكان (تار) ، استاد جمشيد عندليبي (ني) و همايون شجريان (تنبك) هستند.

 

 

 

 

 

دوش مي آمد و رخساره بر  افروخته  بود

 

                           تا كجا  باز   دل   غمزده يي   سوخته   بود (در آمد شور)

 

 

رسم عاشق كشي و شيوه ي  شهر  آشوبي

 

                           جامه اي بود  كه  بر غامت  او   دوخته   بود (جمله اول رضوي)

 

 

جان  عشاق  سپند  رخ   خود   مي دانست

 

                           و آتش چهره  بدين   كار   بر   افروخته   بود (عاشق كش و تحرير نغمه)

 

 

گرچه مي گفت،كه  زارت  بكشم ، مي ديدم

 

                           كه نهانش نظري  با  من   دل  سوخته  بود (جمله دوم رضوي)

 

 

كفر زلفش ره دين مي زد  و آن  سنگين  دل

 

                            در پي اش مشعلي از چهره بر افروخته بود (رضوي و تحرير جوادخاني)

 

 

دل بي خون به كف آورد ، ولي  ديده  بريخت

 

                            الله   الله  كه  تلف  كرد و  كه   اندوخته   بود (قرچه)

 

 

يار  مفروش  به  دنيا ، كه   بي   سود   نكرد

 

                            آنكه   يوسف   به   زر   ناسره  بفروخته  بود (حسيني)

 

 

گفت و خوش گفت : برو خرقه بسوزان حافظ !

 

                             يا رب ! اين  قلب شناسي ز كه  آموخته بود (فرود)

 

 

مشخصات عروضي:

 

 

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

 

بحر: رمل مثمن مخبون محذوف

 

شعر: حافظ شيرازي

 

 

 

توضيحات:تحرير اول شعر،(درآمد خارا)است كه نوعي تحرير محسوب مي شود و شعر هم در آن مي خوانند.

 

 

B

 

به  مژگان  سيه  كردي  هزاران   رخنه   دينم

 

                                      بيا كه ز چشم بيمارت  هزاران  درد  برچينم (عاشق كش)

 

 

الا  اي  همنشين  دل  كه  يارانت  برفت  از ياد

 

                                     مرا روزي مباد آن دم  كه  بي  ياد  تو  بنشينم (عاشق كش)

 

 

جهان پير است و بي بنياد از اين فرهادكش فرياد

 

                                     كه كرد افسون و نيرنگش ملول از جان شيرينم (عاشق كش)

 

 

- زتاب آتش دوري ، شدم غر ق عرق  چون  گل

 

                                     بيا اي باد  شبگيري !  نسيمي  زان  عرق چينم (-) 

 

 

- جهان  فاني  و  باقي  ،  فداي   شاهد   و   ساقي

 

                                     كه  سلطاني   عالم   را   طفيل   عشق مي بينم (-)

 

 

اگر بر جان من غيري گزيند دوست ، حاكم اوست

 

                                     حرامم  باد ، اگر من جان به جاي دوست بگزينم (عاشق كش)

 

 

- صباح  الخير   زد   بلبل   كجايي  ساقيا  بر  خيز

 

                                     كه غوغا مي كند  در  سر  خيال  خواب  دوشينم (-)

 

 

- شب  رحلت  هم از بستر روم در قصر حور العين

 

                                     اگر  در  وقت  جان  دادن  تو  باشي  شمع بالينم (-)

 

 

- حديث  آرزومندي  كه  در  اين   نامه   ثبت   افتاد

 

                                      همانا   بي   غلط   باشد   كه  حافظ  داد  تلقينم (-)

 

 

مشخصات عروضي :

 

 

وزن: مفاعيلن مفاعيلن مفاعيلن مفاعيلن

 

بحر: هزج مثمن سالم

 

شعر: حافظ شيرازي

 

توضيحات:گوشه ي (عاشق كش) كه در شعر قبل در بيت(جان عشاق سپند خود مي دانست)اجرا شده است و در اي غزل به صورت يكپارچه اجرا گرديده و استاد براي خواندن شعر در گوشه ي عاشق كش با بهره گيري از يك غزل گوشه ي مذكور را در قالب(چهار) بيت اجرا كرده اند.

 

 

    دوبيت آخر اين غزل در همين وبلاگ و در قسمت دانلود تصويري استاد شجريان با نام معجزه ي استاد شجريان كه احتمالا در سال 56 با ويولن استاد يا حقي اجرا شده قابل دانلود مي باشد.(حتما بشنويد)

متن آلبوم پيام نسيم همراه با رديف ها و مشخصات

پیام نسیم

 

داریوش پیر نیاکان : تار

 

جمشید عندلیبی : نی

 

مرتضی اعیان

                     

                                                                 A

 

۱      ای صبا نکهتی از خاک ره یــار بــیار

 

                                       بــبر انــدوه دل و مـژده ی دلـدار بــیار      درآمد ابوعطا

 

 

۲      نکته ی روح فزا از دهن دوست بگو

 

                                        نامه ی خوش خبر از عالم اسرار بیار     درآمد ابوعطا

 

 

ـــ      تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشـام

 

                                         شــمـه یـی از نــفـحــات نـــفس یار بیار        ـــــ

 

 

۳      به وفای تو که خاک ره آن یار عزیزت

 

                                         بــی غــبـاری کــه پـدید آید از اغیار بیار    درآمد ابوعطا

 

 

۴      گردی از رهگذر دوست به کوری رقیب

 

                                          بــهر آسـایـش ایــن دیده ی خون بار بیار      حجاز  

 

 

ـــ      خامی و ساده دلی شیوه ی جانبازان نیست

                                             خـــبـری از بـــر آن دلـــبـر عـــیـار بــیار        ـــــ

۵      شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن

                                              بـه اسیــران قــفس مــژده ی گـلزار بیار       حجاز

ـــ      کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست

                                             عشـوه یی زان لـب شیرین شکر بار بیار        ـــــ

۶      روزگاری ست که دل چهره ی مقصود ندید

                                  ســـاقـیـا ! آن قـــدح آیــنــه کـــردار بـیار       حجاز

 

 

ـــ      دلق حافظ به چه ارزد به می اش رنگین کن

 

                                  وانگهش مست و خراب از سر بازار بیار       ـــــ

 

                                                                                       { حافظ-غزلیات}       

۱      دلــبر بـرفت و دلشدگان را خبـر نــکرد

                                      یـاد حریف ِ شهر و رفیـقِ سـفر نــکرد          کرد بیات

 

 

ـــ      یا بخت من طریق مروت فرو گذاشــت

 

                                       یــا او بـه شــاهـراه طــریقت گذر نکرد          ـــــ

 

 

۲      گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنـم

 

                           چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد         کرد بیات فرود به شور

 

 

ـــ      شوخی مکن که مرغ دل بی قرار من

 

                                        سودای دام عاشقی از سر به در نـکرد          ـــــ

 

 

ـــ      هر کس که دید روی تو بوسید چشم من

 

                                         کــاری کـه کرد دیـده مـن بی نظر نکرد          ـــــ

 

 

ـــ      من ایستاده تا کنمش جان فدا چو شمع

 

                                          او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد          ـــــ

 

 

                                                                             {حافظ-غزلیات}

 

                                                         B

 

۱      خوش آن ساعت که دیدار تِه وینم      کــمنــــد عــنبـریـن تـار تـِه ویــنم

 

         نــویــنه خــرمـی هـــرگــز دل مــو     مـــگر آن دم کـه رخسار تِه وینم    دشتستانی

 

 

۲       غــم عـالـــم هـمه کـردی به بارم      مگر مولوک مست سر به قطارم

 

          مهارم کردی و دادی بــه ناکــس      فــزودی هـر زمـان باری به بارم    دشتستانی

 

 

۳       نــسیمی کــه از بــنِ آن کـاکل آیو       مرا خوش تر ز بـوی ســنبل آیـو

 

         چو شو گیرم خیالت را به آغوش        ســـحر از بــسـترم بــوی گل آیـو  دشتستانی

 

 

۴       فـــلک کــــی بــشـنوه آه و فـغانم        بـه هـر گردش زنه آتش به جانم 

 

         یک عمری بگذرونم با غم و درد       بــــه کـــام دل نــــگـرده آســمونم     دشتستانی

 

 

۵       نمی دونم دلم دیوونـه ی کیســت       اســـیر نــرگس مـستونه ی کیست

 

         نمــی دونـــم دل ســرگشته ی مو       کجا می گرده و در خونه ی کیست    دشتستانی

 

                                           { بابا طاهر-دیوان اشعار-دو بیتی ها}  

 

۱      دل از من بـــرد و روی از مــن نهان کرد

 

                                              خدا را ! بـــا که این بازی توان کرد      دیلمان

 

 

۲      شـــــب تنـــهایــی ام در قـــصد جــان بود

 

                                              خـــیالش لـــطف هـای بـی کران کرد     دیلمان 

 

 

ـــ     چـــرا چـــون لالــه خـــونین دل نـــباشــم

 

                                              کــه بـــا من نرگس او سر گران کرد          ــــــ

 

 

ـــ     کــه را گـــویم کـه بـــا این درد جانــسوز

 

                                              طــــــبیبـم قــــصد جـــــان ناتوان کرد          ــــــ

 

 

ـــ     بدان سان سوخت چون شمعم که بر من

 

                                               صـــراحی گـــریه و بــربط فغان کرد            ــــــ

 

 

۳      صـــبا گــر چــاره داری وقت وقت است

 

                                               کــــه درد اشـــتیاقـــم قـصد جان کرد        دیلمان

 

 

ـــ      مــــیان مـــهربــــانان کـــی تــوان گفت

 

                                               کــــه یـــار ما چنین گفت و چنان کرد          ــــــ

 

 

ـــ      عــــدو بـــا جــــان حــــافـظ آن نکردی

 

                                               کـــه تیر چشــــم آن ابرو کمان کـــرد           ــــــ  

 

 

                                                                                {حافظ-غزلیات}

 

منبع:كتاب هزار گلخانه آواز،وبلاگ بررسي آواز استاد شجريان

 

متن آلبوم بیداد همراه با رديفها و مشخصات كامل

 

بيداد

   اجرای آلبوم بیداد ۱۳۶۱ و انتشار آن در سال ۱۳۶۴ صورت گرفت.سرپرست گروه جناب استاد پرویز مشکاتیان و از همنوازان آواز می توان به استاد بیکچه خانی اشاره کرد.این آلبوم با گروه شیدا و عارف اجرا گردیده است.

                                

 

  ياري اندر كس نمي بينم ، ياران را چه شد ؟    

               دوستي كي آخر آمد ؟ دوستداران را چه شد ؟ (جمله ي اول بيداد)

آب حيوان تيره گون شد،خضر فرخ پي كجاست؟

               خون چكيد از شاخ گل ، ابر بهاران را چه شد؟ (جمله دوم بيداد)

كس  نمي گويد  كه  ياري  داشت  حق  دوستي

                حق شناسان را چه حال افتاد،ياران را چه شد؟ (اشاره به عراق و بيات راجع)

لعلي  از  كان  مروت  بر  نيامد ، سال ها ست

                تابش خورشيد و سعي باد و باران را چه شد ؟ (عشاق)

شهر ياران  بود و  خاك  مهربانان  اين  ديار

                 مهرباني كي سر آمد ؟ شهرياران را چه شد ؟  (عشاق و قرچه)

گوي  توفيق  و  كرامت  در  ميان افكنده اند

                  كس به ميدان در نمي آيد،سواران را چه شد ؟  (جمله ي اول شوشتري)

صد هزاران گل شكفت و بانگ مرغ بر نخواست                               (جمله ي دوم عشاق

                  عندلبيان را چه پيش آمد ؟ هزاران را چه شد ؟  فرود به بيداد و شوشتري)

زهره سازي خوش نمي سازد،مگر عودش بسوخت

                   كس ندارد ذوق مستي ، ميگساران را چه شد؟  (جمله ي دوم شوشتري) 

حافظ ! اسرار الهي كس نمي داند خموش

                  از كه مي پرسي كه دور روزگار را چه شد ؟ (شوشتري فرود به همايون)

مشخصات عروضي:

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن.

بحر: رمل مثمن محذوف

شعر: حافظ شيرازي

 

B

باغبان گر پنج روزي صحبت گل بايدش

                       بر جفاي خار هجران صبر بلبل بايدش (در آمد همايون)

اي دل اندر بند زلفش از پريشاني منال

                        مرغ زيرك گر به دام  افتد  تحمل بايدش   ( در آمد همايون)

رند آدم سوز را با مصلحت بيني چه كار؟

                         كار ملك است آنكه تدبير و تامل بايدش   (جمله ي اول چكاوك)

تكيه بر تقوا و دانش در طريقت كفريست

                         راهرو گر صد هنر دارد ، توكل  بايدش   (اوج چكاوك)

با چنين زلف و رخش بادا نظر بازي حرام

                          هر كه روي ياسمين و جعد سنبل  بايدش   (بيداد)

نازها زان نرگس مستانه اش بايد كشيد

                          اين دل شوريده تا آن جعد و كاكل بايدش   (بيات راجع)

ساقيا در گردش سغر تعلل تا چه حد؟

                          دور چون با عاشقان افتد ، تسلسل بايدش   (عشاق)

كيست حافظ كه ننوشد بده بي آواز رود؟

                         عاشقين مسكين چرا چندين تجمل بايدش؟  (عشاق فرود به قرچه)

 مشخصات عروضي:

وزن : فاعلاتن فاعياتن فاعلن

بحر : رمل مثمن محذوف

شعر: حافظ شيرازي

 

B

(ادامه)

 

 دلم رميده شد و غافلم من درويش

                      كه آن شكاري  سر  گشته  را  چه  آمد پيش (قرچه)

چو بيد ، بر سر ايمان خويش ملرزم

                     كه دل به دست كمان ابرويي ست  كافر كيش (قرچه و رضوي)

خيال حوصله بحر مي پزد ، هيهات

                     چه هاست در سر اين قطره ي ملال انديش؟ (حجاز)

بنازم آن مژه ي خوش عافيت كش را

                     كه  موج  مي زندش  آب نوش  بر  سر  نيش (جامه داران)

ز آستين طبيبان هزار خون بچكيد

                     گرم   به   تجربه   دستي  نهند  بر  دل  ريش (كرد بيات)

به كوي ميكده گريان و سرفكنده روم

                     چرا  كه  شرم  همي  آيدم  ز  حاصل  خويش (كرد بيات)

نه عمر خضر بماند و نه ملك اسكندر

                      نزاع   بر  سر  دنيي   دون   مكن   درويش  (ابوعطا و فرود به عشاق)

بدان كمر نرسد دست هر گدا ، حافظ

                      خزانه يي  به  كف آور  ز گنج  قارون  بيش (شوشتري و فرود به همايون)

مشخصات عروضي:

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعل فعلن

بحر: مثمن مخبون محذوف

شعر : حافظ شيرازي

 

برگرفته از كتاب هزار گلخانه آواز به اهتمام حميد جواهريان صفحات 319-318-317