وبسایت هواداران استاد محمدرضا شجریان

داریوش پیر نیاکان : تار

جمشید عندلیبی : نی

مرتضی اعیان

                                                                 A

۱      ای صبا نکهتی از خاک ره یــار بــیار

                                       بــبر انــدوه دل و مـژده ی دلـدار بــیار      درآمد ابوعطا

۲      نکته ی روح فزا از دهن دوست بگو

                                        نامه ی خوش خبر از عالم اسرار بیار     درآمد ابوعطا

ـــ      تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشـام

                                         شــمـه یـی از نــفـحــات نـــفس یار بیار        ـــــ

۳      به وفای تو که خاک ره آن یار عزیزت

                                         بــی غــبـاری کــه پـدید آید از اغیار بیار    درآمد ابوعطا

۴      گردی از رهگذر دوست به کوری رقیب

                                          بــهر آسـایـش ایــن دیده ی خون بار بیار      حجاز  

ـــ      خامی و ساده دلی شیوه ی جانبازان نیست

                                             خـــبـری از بـــر آن دلـــبـر عـــیـار بــیار        ـــــ

۵      شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن

                                              بـه اسیــران قــفس مــژده ی گـلزار بیار       حجاز

ـــ      کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست

                                             عشـوه یی زان لـب شیرین شکر بار بیار        ـــــ

۶      روزگاری ست که دل چهره ی مقصود ندید

                                  ســـاقـیـا ! آن قـــدح آیــنــه کـــردار بـیار       حجاز

ـــ      دلق حافظ به چه ارزد به می اش رنگین کن

                                  وانگهش مست و خراب از سر بازار بیار       ـــــ

                                                                                       { حافظ-غزلیات}       

۱      دلــبر بـرفت و دلشدگان را خبـر نــکرد

                                      یـاد حریف ِ شهر و رفیـقِ سـفر نــکرد          کرد بیات

ـــ      یا بخت من طریق مروت فرو گذاشــت

                                       یــا او بـه شــاهـراه طــریقت گذر نکرد          ـــــ

۲      گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنـم

                           چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد         کرد بیات فرود به شور

ـــ      شوخی مکن که مرغ دل بی قرار من

                                        سودای دام عاشقی از سر به در نـکرد          ـــــ

ـــ      هر کس که دید روی تو بوسید چشم من

                                         کــاری کـه کرد دیـده مـن بی نظر نکرد          ـــــ

ـــ      من ایستاده تا کنمش جان فدا چو شمع

                                          او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد          ـــــ

                                                                             {حافظ-غزلیات}

                                                         B

۱      خوش آن ساعت که دیدار تِه وینم      کــمنــــد عــنبـریـن تـار تـِه ویــنم

         نــویــنه خــرمـی هـــرگــز دل مــو     مـــگر آن دم کـه رخسار تِه وینم    دشتستانی

۲       غــم عـالـــم هـمه کـردی به بارم      مگر مولوک مست سر به قطارم

          مهارم کردی و دادی بــه ناکــس      فــزودی هـر زمـان باری به بارم    دشتستانی

۳       نــسیمی کــه از بــنِ آن کـاکل آیو       مرا خوش تر ز بـوی ســنبل آیـو

         چو شو گیرم خیالت را به آغوش        ســـحر از بــسـترم بــوی گل آیـو  دشتستانی

۴       فـــلک کــــی بــشـنوه آه و فـغانم        بـه هـر گردش زنه آتش به جانم 

         یک عمری بگذرونم با غم و درد       بــــه کـــام دل نــــگـرده آســمونم     دشتستانی

۵       نمی دونم دلم دیوونـه ی کیســت       اســـیر نــرگس مـستونه ی کیست

         نمــی دونـــم دل ســرگشته ی مو       کجا می گرده و در خونه ی کیست    دشتستانی

                                           { بابا طاهر-دیوان اشعار-دو بیتی ها}  

۱      دل از من بـــرد و روی از مــن نهان کرد

                                              خدا را ! بـــا که این بازی توان کرد      دیلمان

۲      شـــــب تنـــهایــی ام در قـــصد جــان بود

                                              خـــیالش لـــطف هـای بـی کران کرد     دیلمان 

ـــ     چـــرا چـــون لالــه خـــونین دل نـــباشــم

                                              کــه بـــا من نرگس او سر گران کرد          ــــــ

ـــ     کــه را گـــویم کـه بـــا این درد جانــسوز

                                              طــــــبیبـم قــــصد جـــــان ناتوان کرد          ــــــ

ـــ     بدان سان سوخت چون شمعم که بر من

                                               صـــراحی گـــریه و بــربط فغان کرد            ــــــ

۳      صـــبا گــر چــاره داری وقت وقت است

                                               کــــه درد اشـــتیاقـــم قـصد جان کرد        دیلمان

ـــ      مــــیان مـــهربــــانان کـــی تــوان گفت

                                               کــــه یـــار ما چنین گفت و چنان کرد          ــــــ

ـــ      عــــدو بـــا جــــان حــــافـظ آن نکردی

                                               کـــه تیر چشــــم آن ابرو کمان کـــرد           ــــــ  

                                                                                {حافظ-غزلیات}

منبع:كتاب هزار گلخانه آواز،وبلاگ بررسي آواز استاد شجريان