ياد ايام

 

اجراي آلبوم ياد ايام در سال 1371 و انتشار آن در سال 1374 صورت گرفت.همنوازان اين آلبوم استاد داريوش پيرنياكان (تار) ، استاد جمشيد عندليبي (ني) و همايون شجريان (تنبك) هستند.

 

 

استاد شجریاناستاد عندليبيهمايون شجرياناستاد پيرنياكان

 

 

 

دوش مي آمد و رخساره بر  افروخته  بود

 

                           تا كجا  باز   دل   غمزده يي   سوخته   بود (در آمد شور)

 

 

رسم عاشق كشي و شيوه ي  شهر  آشوبي

 

                           جامه اي بود  كه  بر غامت  او   دوخته   بود (جمله اول رضوي)

 

 

جان  عشاق  سپند  رخ   خود   مي دانست

 

                           و آتش چهره  بدين   كار   بر   افروخته   بود (عاشق كش و تحرير نغمه)

 

 

گرچه مي گفت،كه  زارت  بكشم ، مي ديدم

 

                           كه نهانش نظري  با  من   دل  سوخته  بود (جمله دوم رضوي)

 

 

كفر زلفش ره دين مي زد  و آن  سنگين  دل

 

                            در پي اش مشعلي از چهره بر افروخته بود (رضوي و تحرير جوادخاني)

 

 

دل بي خون به كف آورد ، ولي  ديده  بريخت

 

                            الله   الله  كه  تلف  كرد و  كه   اندوخته   بود (قرچه)

 

 

يار  مفروش  به  دنيا ، كه   بي   سود   نكرد

 

                            آنكه   يوسف   به   زر   ناسره  بفروخته  بود (حسيني)

 

 

گفت و خوش گفت : برو خرقه بسوزان حافظ !

 

                             يا رب ! اين  قلب شناسي ز كه  آموخته بود (فرود)

 

 

مشخصات عروضي:

 

 

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

 

بحر: رمل مثمن مخبون محذوف

 

شعر: حافظ شيرازي

 

 

 

توضيحات:تحرير اول شعر،(درآمد خارا)است كه نوعي تحرير محسوب مي شود و شعر هم در آن مي خوانند.

 

 

B

 

به  مژگان  سيه  كردي  هزاران   رخنه   دينم

 

                                      بيا كه ز چشم بيمارت  هزاران  درد  برچينم (عاشق كش)

 

 

الا  اي  همنشين  دل  كه  يارانت  برفت  از ياد

 

                                     مرا روزي مباد آن دم  كه  بي  ياد  تو  بنشينم (عاشق كش)

 

 

جهان پير است و بي بنياد از اين فرهادكش فرياد

 

                                     كه كرد افسون و نيرنگش ملول از جان شيرينم (عاشق كش)

 

 

- زتاب آتش دوري ، شدم غر ق عرق  چون  گل

 

                                     بيا اي باد  شبگيري !  نسيمي  زان  عرق چينم (-) 

 

 

- جهان  فاني  و  باقي  ،  فداي   شاهد   و   ساقي

 

                                     كه  سلطاني   عالم   را   طفيل   عشق مي بينم (-)

 

 

اگر بر جان من غيري گزيند دوست ، حاكم اوست

 

                                     حرامم  باد ، اگر من جان به جاي دوست بگزينم (عاشق كش)

 

 

- صباح  الخير   زد   بلبل   كجايي  ساقيا  بر  خيز

 

                                     كه غوغا مي كند  در  سر  خيال  خواب  دوشينم (-)

 

 

- شب  رحلت  هم از بستر روم در قصر حور العين

 

                                     اگر  در  وقت  جان  دادن  تو  باشي  شمع بالينم (-)

 

 

- حديث  آرزومندي  كه  در  اين   نامه   ثبت   افتاد

 

                                      همانا   بي   غلط   باشد   كه  حافظ  داد  تلقينم (-)

 

 

مشخصات عروضي :

 

 

وزن: مفاعيلن مفاعيلن مفاعيلن مفاعيلن

 

بحر: هزج مثمن سالم

 

شعر: حافظ شيرازي

 

توضيحات:گوشه ي (عاشق كش) كه در شعر قبل در بيت(جان عشاق سپند خود مي دانست)اجرا شده است و در اي غزل به صورت يكپارچه اجرا گرديده و استاد براي خواندن شعر در گوشه ي عاشق كش با بهره گيري از يك غزل گوشه ي مذكور را در قالب(چهار) بيت اجرا كرده اند.

 

 

    دوبيت آخر اين غزل در همين وبلاگ و در قسمت دانلود تصويري استاد شجريان با نام معجزه ي استاد شجريان كه احتمالا در سال 56 با ويولن استاد يا حقي اجرا شده قابل دانلود مي باشد.(حتما بشنويد)